اما ركن دوم سلوك كه اصل اركان و عمده ي آن ها ست يعني مراقبه:
پس از مشارطه بايد وارد مراقبه شوي و آن چنين تعريف مي شود كه در تمام مدت شرط متوجه عمل به آن باشي و خود را ملزم بداني به عمل كردن به آن .
و اگر خداي نخواسته در دلت افتاد كه امري را مرتكب شوي كه خلاف فرموده ي خداست، بدان كه اين از شيطان و جنود اوست كه مي خواهند تو را از شرطي كه كردي بازدارند.به آنها لعنت كن و به خدا پناه ببر و آن خيال باطل را از دل بيرون نما و به شيطان بگو كه من امروز با خود شرط كرده ام كه خلاف فرمان خداوند متعال نكنم، ولي نعمت من سالهاي دراز است كه به من نعمت داده، صحت و سلامت و امنيت مرحمت فرموده و مرحمت هايي كرده كه اگر تا ابد خدمت او كنم از عهده ي يكي بر نمي آيم، سزاوار نيست يك شرط جزئي را وفا نكنم.
اميد است كه ان شاء الله شيطان طرد شود و منصرف گردد و جنود رحمان غالب آيد.
و اين مراقبه با هيچ يك از كارهاي تو از قبيل كسب و سفر و تحصيل و غيرها منافات ندارد.
و به همين حال باشي تا شب كه موقع « محاسبه » است.
كتاب شرح چهل حديث امام خميني(ره) با اندكي تغيير